سیر تحول معنایی واژگان

تا حالا توجه کرده اید که به یکباره متوجه می شوید که واژه ای بخصوص دیگر برایتان معنی ندارد،اینکه مکانیسم دقیق اینگونه فرایندی چیست و چگونه این حالت پیش می آید شاید چندان آشکار نباشد ،اما با این وجود به نظرم می آید که یکی از دلایل بی معنی شدن واژگان تکرار بیهود و بی حد آنهاست -گذشته از برخی جملات  کلیشه ای  مثلا" از اینکه در انتخابات یا کنکور یا..... شرکت می کنید چه احساسی دارید! که در اینجا نفس بی مفهوم بودن سخن عامل تهوع آور بودن آن است- همانطور که گفتم تکرار بی مورد و شایع شدن نابجای یک واژه حداقل گاهی عامل از معنا انداختن آن واژه  می شود.

کلمات  عشق و عاشقی را در نظر بگیرید ،استفاده اصلی این کلمات و جایگاه آنها در ادبیات فارسی معنایی ویژه به این کلمات داده است اما در سالیان اخیر معنای متفاوتی یافته است و آن اینکه "مرضی باشد که آدمی رااز آدمیت بدر آورد و خلایقی کثیف و چرکین پدید آرد که به سبب عشق درس و مشق رها کرده، استحمام و هرگونه نظافت را مخل عاشقی دانند و هر دم سازی نو بنوازند".

 از این دست واژگان بحمد الله فت و فراوان است نمونه ای دیگر "وحدت". به گمان معنای قدیمی واژه معرف حضور ارباب معرفت باشد اما معنای امروزین این کلمه"سخنی باشد که خلیفه مسلمین((مد ظله العالی)) هر از گاهی بر زبان راند که مراد وی آن باشد که مملکت را در آستانه حمله آمریکا بیند و ندیمان و چاکران و اهل منزل دریابند که مدتی چند توهین و ناسزا را بایستی تعطیل نمودی و از برادری و برابری سخن راندی و رعیت نیز ملتفت شدندی که  سر بریده دیدی  ندیدی  " .

نوروزتان پیروز!

سپیدارن خاک آلود

- بی خم کردن اندام -

پا در جوی می شویند،

و خورشید هوسران از میان شاخساران

ساق مرمر فامشان را گرم می بوسد،

و انبوه عظیم ریشه ها

- از حسرت سوزان خود -

در خاک می پوسد،

و باد از باغ ها می آورد بوی بهاران را.

هلا ای باد آرام سحر گاهی !

کنون وقت است تا از برگ های حسرت دیرین بپیرایی

چمنزار فراخ و دلگشای یاران را.

کنون هنگام آن است ای ترنج قرمز خورشید !

که عکس خویش در آیینه های آب بنمایی

و برق زندگی بخشی نگاه چشمه ساران را.

"نادر نادر پور"